Η Φαντασία Μας Αποκαλύπτει Την Προσωπικότητά Μας



Οι επιλογές ενός προσώπου ρυθμίζουν τη φαντασία, που μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την προσωπικότητά τους.

Η πραγματική συμπεριφορά ενός ατόμου στην πραγματική ζωή περιορίζεται από τις απαιτήσεις της κοινωνίας, αλλά η φαντασία δεν έχει όρια. Μια σειρά από μελέτες δείχνουν ότι στο πλαίσιο της φαντασίας (π.χ. μέσα απο τη ιστορία,τη γραφή, και ρόλους παιχνιδιών), οι άνθρωποι τείνουν να κάνουν επιλογές που αντικατοπτρίζουν την πραγματική προσωπικότητα, και συγχρόνως επιτρέπει σε ένα άτομο να αναπτύξει μια εντελώς διαφορετική ταυτότητα.
Η φαντασία καλύπτει και ερευνά κάποιες απραγματοποίητες πτυχές του ψυχισμού, αλλά οι άνθρωποι γενικά φαίνεται προτιμούν να μην απομακρύνονται πολύ από τον πραγματικό τους εαυτό . Για παράδειγμα, σε ένα φανταστικό παιχνίδι ρόλων, οι άνθρωποι με ευχάριστο χαρακτήρα είναι πιο πιθανό να δημιουργήσουν ένα παρόμοιο χαρακτήρα, παρά κακό, ακόμη και αν οι επιλογές τους δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό μπορεί να αντανακλά μια σιωπηρή μορφή μαγικής σκέψης, όπου οι ψυχολογικές ομοιότητες ανάμεσα στη συμβολική και πραγματική δράση δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Η φαντασία μας ενώνει με μια πρίζα που μας ελευθερώνει σε ένα κόσμο όπου όλα είναι δυνατά. Η απολαυστική δημιουργία μιας φανταστικής ταυτότητας, μας μεταφέρει σε μια διαφορετική κατάσταση από την κανονική ζωή. Αν είναι μια καλή και νομοταγής προσωπικότητα, μπορεί να το βρει φοβερά διασκεδαστικό να προσποιηθεί το ακριβώς αντίθετο, και να χαλαρώσει τους περιορισμούς της πραγματικότητας που ζεί. Στην πραγματικότητα τις περισσότερες φορές, οι φανταστικές αναπαραστάσεις, δεν αντανακλούν αλλά συμπληρώνουν τα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός ατόμου.
Σε μια ενδιαφέρουσα μελέτη του Wilson,Near, και Miller, το 1998, έβαλε ανθρώπους να γράψουν μια σύντομη ιστορία για κάποιους ναυαγούς σε ένα έρημο νησί για λίγες μέρες, με δύο άτομα του ίδιου φύλου, που δεν ήξεραν καλά. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο που αξιολόγησε την μακιαβελιστική τάση κάποιου, να χειραγωγήσει και να εκμεταλλευτεί τους άλλους για προσωπικό κέρδος. Οι ερευνητές στη συνέχεια επέλεξαν ιστορίες, γραμμένες από πέντε συγγραφείς και έδωσαν σε άλλους ανθρώπους να τις διαβάσουν. Οι αναγνώστες κλήθηκαν επίσης να βαθμολογήσουν τους συγγραφείς σε μια σειρά από άλλα χαρακτηριστικά, όπως και να βαθμολογίσουν την αξιοπιστία της ιστορίας. Η έρευνα είχε ενδιαφέρον, διότι έδειξε ότι όταν οι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία να γράψουν μια ιστορία με όποιο τρόπο τους άρεσε, χωρίς τις συνέπειες του πραγματικού κόσμου επέλεξαν να το κάνουν με έναν τρόπο που αποκάλυπτε τον εσωτερικό τους κόσμο.

Μια άλλη μελέτη, χρησιμοποίησε ένα online παιχνίδι φανταστικών ρόλων. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να δημιουργήσουν ένα χαρακτήρα για χρήση σε ένα online παιχνίδι, που βασίζεται σε μια παρόμοια υπόθεση με το Dungeons and Dragons. Τους είπαν ότι θα παίξουν αυτό το χαρακτήρα με μια σόλο έκδοση του παιχνιδιού, και ότι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν το χαρακτήρα με οποιοδήποτε τρόπο ήθελαν. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτού του παιχνιδιού, όπως ακριβώς και στο Dungeons and Dragons, ήταν ότι οι παίκτες είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν την ηθική διάσταση του χαρακτήρα τους. Μπορούν να επιλέξουν καλό, ουδέτερο, κακό χαρακτήρα, ή να κάνουν χαοτικές επιλογές.
Παίζοντας φανταστικά παιχνίδια ρόλων σε ένα φανταστικό μαγικό κόσμο, επιτρέπει σε ένα άτομο να μπει στην προσωπικότητα ενός άλλου υιοθετώντας μια κακή ταυτότητα, χωρίς το φόβο να βλάψουν τους άλλους. Ωστόσο, λίγοι σχετικά άνθρωποι επιλέγουν να το πράξουν, ακόμη και εκείνοι που έχουν την τάση να είναι δυσάρεστοι χαρακτήρες.

Η μελέτη που εξέτασε τις προκαταλήψεις των ανθρώπων στους φανταστικούς ρόλους σχετίστηκαν απόλυτα με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους. Ένα από τα συμπεράσματα ήταν ότι ο θετικός χαρακτήρας συσχετιζόταν με τις προτιμήσεις του ρόλου ενός μοναχού, κληρικού, ή επαγγέλματα που βοηθούσαν ανθρώπους, και αρνητικά συνδέονται με τις προτιμήσεις και την αναπαραγωγή ρόλου ενός δολοφόνου ή νεκρομάντη -(επαγγέλματα που επικεντρώνονται στο θάνατο), και γενικά θεωρούνται κακόβουλα. Αυτή η μελέτη διαπίστωσε επίσης διαφορές μεταξύ των φύλων στην ηθική ευθυγράμμιση. Συγκεκριμένα, η πλειονότητα των γυναικών (64,9%) προτιμούσαν καλούς χαρακτήρες, ενώ μόνο το (3,9%) προτίμησε κακούς χαρακτήρες. Αντίθετα, οι περισσότεροι άνδρες ήθελαν τον χαρακτήρα τους ουδέτερο στο (51,9%), ενώ το 12,7% προτίμησε τον κακό.

Όταν οι άνθρωποι επιλέγουν ένα κακό χαρακτήρα, είναι απλά μια διέξοδος στις δυσάρεστες τάσεις τους, ή μια αποδυνάμωση των αναστολών με αντικοινωνική συμπεριφορά στην πραγματική ζωή. Εάν ένα άτομο μπορεί να πειστεί και να ενσωματώσει ένα κακό χαρακτήρα, είναι φυσικό με τον ίδιο τρόπο να θεσπίσει και την καλή πλευρά του χαρακτήρα.
Μια τέτοια εμπειρία προκαλεί ψυχολογικά προβλήματα, όπως επίσης και ανησυχητικά συναισθήματα παραφωνίας, και διχασμού της προσωπικότητας. Στους περισσότερους φανταστικούς ρόλους, υπάρχει ο διχασμός, καθώς γνωρίζουν ότι ο χαρακτήρας τους δεν είναι πραγματικός.
Σε κάθε περίπτωση, οι άνθρωποι που παίζουν με τη φαντασία, ίσως θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί, καθώς η αόρατη διαχωριστική λεπτή γραμμή, πολλές φορές εξαφανίζεται.

Πηγή: http://www.el.gr/

Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :