Αυτά είναι τα πλεονεκτήματα του να είσαι ντροπαλός!


Μήπως οι κοινωνικά αδέξιοι έχουν αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο; Έχουμε ξεχάσει τα οφέλη της ντροπαλότητας.

Εάν δεν μπορείτε να ξεπεράσετε το συναίσθημα της αμφιβολίας και της ντροπής, απλά να θυμάστε Αγκάθα Κρίστι. Τον Απρίλιο του 1958 το έργο της "Η Ποντικοπαγίδα" έγινε η μακροβιότερη παραγωγή στο βρετανικό θέατρο, έχοντας δώσει 2.239 παραστάσεις. Ο παραγωγός δοργάνωσε ένα πάρτι στο ξενοδοχείο Savoy Hotel για να γιορτάσουν την επιτυχία της.
Φόρεσε το πράσινο σιφόν φόρεμα, τα άσπρα γάντια μέχρι τον αγκώνα της, και κατευθύνθηκε απο το λόμπι στην κεντρική αίθουσα του πάρτι. Ο θυρωρός δεν την αναγνώρισε και της απαγορεύθηκε η είσοδος. Το μόνο που του είπε καθώς έφευγε ήταν "Δεν ξέρεις ποιά είμαι;"
Η 67-χρονη διάσημη συγγραφέας δήλωνε ότι ήταν σχεδόν πάντα παραλυμένη από την άθλια, φρικτή και αναπόφευκτη συστολή της. Λίγο αργότερα έγραψε "Έχω ακόμα την εντύπωση ότι προσποιούμαι μια συγγραφέα" .
Πώς μπορεί κάποιος με τόσο μεγάλη επιτυχία να εξακολουθεί να είναι τόσο ανασφαλής;
Ο ιστορικός Joe Moran, μέσα απο ένα βιβλίο του διερευνά το παράδοξο της συστολής στην πολιτική, τη λογοτεχνία και την ψυχολογία. Η συστολή μπορεί να φαίνεται ασήμαντο θέμα σε εκείνους που δεν την έχουν, αλλά όπως επισημαίνει ο Moran, αυτά τα συναισθήματα μπορεί να γίνουν ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο Moran αναφέρει επίσης ότι έχει αισθανθεί ντροπαλός για περισσότερο χρονικό διάστημα απο όσο μπορεί να θυμηθεί. Θα μπορούσε εύκολα να ταυτιστεί με τη δυσάρεστη θέση της Κρίστι στο θέατρο εκείνη την ημέρα.
Ο ίδιος εξετάζει τις σκέψεις και τα συναισθήματα που πολλοί άνθρωποι ντρέπονται να συζητήσουν. Ο παράξενος, και αντιφατικός χαρακτήρας του ανθρώπου, που συχνά αισθάνεται ντροπαλός είναι ιδιαίτερα πλούσιο θέμα για μελέτη, αλλά συνήθως δεν υπάρχει λογική.
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η συστολή είναι μια παραδοκή κατάσταση, και ότι έρχεται και παρέρχεται,ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνει κάποιος. Μπορεί να νιώθει πιο άνετα δίνοντας μια διάλεξη με εκατοντάδες ερωτήσεις φοιτητών για παράδειγμα. Σημειώνει ότι είναι πιο άνετος σε καταστάσεις όπου υπάρχει μια καθορισμένη εθιμοτυπία, αλλά είναι πιο επισφαλής η αυτοπεποίθησή του, όταν μια κατάσταση είναι ασαφής, όπως σε μια μεγάλη παρέα για παράδειγμα όταν δεν βρίσκει τον κατάλληλο τρόπο να συμμετέχει σε συζητήσεις. "Υπάρχει πάντα κάτι που τους κρατάει πίσω απο κοινωνικές επαφές. Στο γραφείο, οι άνθρωποι συναντιούνται στους κοινόχτηστους χώρους - όπως στο δωμάτιο φωτοτυπικού, ή στους διαδρόμους. Αυτό μπορεί να γίνει ναρκοπέδιο για ένα ντροπαλό άτομο.
Σαφώς η συστολή δεν εμποδίζει την επιτυχία, και έχει πολλά οφέλη. Μερικοί εξελικτικοί βιολόγοι υποστηρίζουν ότι αυτά τα συναισθήματα προέρχονται από κάποια πρωτόγονα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς της επιβίωσης. Ζώντας σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες, θέλουμε να ξέρουμε τη σκέψη των άλλων για εμάς - ακόμη και αν αυτό φέρνει δυσάρεστα συναισθήματα, όπως αμηχανία και κοκκίνισμα.
«Δημιουργούμε περίεργους, κυκλικούς, αυτοκαταστροφικούς κύκλους, όταν λέμε ότι είμαστε ντροπαλοί για κάτι, και επίσης ερχόμαστε σε δύσκολη θέση με την άβολη αίσθηση»
Ο Μόραν έχει διερευνήσει επίσης τη συστολή, που εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους σε πολλούς πολιτισμούς. Η Έρευνα Στάνφορντ είναι ένα ερωτηματολόγιο που βοηθά τους ψυχολόγους να εκτιμήσουν τις ατομικές διαφορές της συστολής. Σε ορισμένες χώρες - όπως η Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Σκανδιναβικές χώρες (Δανία, Σουηδία, Νορβηγία και Φινλανδία) σκοράρουν με τα υψηλότερα ποσοστά συστολής, από ότι η Αμερική. Είναι δύσκολο να εκφράσει κανείς αν αυτό αντανακλά πραγματικές διαφορές και συναισθήματα, δεδομένου ότι η λέξη συστολή σε αυτές τις χώρες μπορεί να έχει μια πιο θετική χροιά ή ακόμη και έννοια, όπως λιτότητα και σεμνότητα. Οι άνθρωποι ίσως κολακεύονται όταν τους ονομάζουν ντροπαλούς.
Σε μερικούς πολιτισμούς σίγουρα φαίνεται να είναι πιο ανεκτικός αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς. Αν πάτε στη Φινλανδία υπάρχει μια διαφορετική εθιμοτυπία, λέει ο Moran. "Υπάρχει η εκτίμηση της σιωπής στη συνομιλία".
Στις ΗΠΑ, η συστολή μπορεί να διαγνωστεί ως ψυχιατρική διαταραχή. Κάποιοι ψυχολόγοι ανησυχούν και πιστεύουν ότι πρέπει να γίνει μια κίνηση "θεραπείας ή διόρθωσης", καθώς αυτή η συμπεριφορά βγαίνει έξω από τον κανόνα. Σίγουρα υπάρχουν ακραία παραδείγματα της συστολής, όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν την καθημερινότητά τους, χωρίς το ακραίο κοινωνικό άγχος. Αρκετοί άνθρωποι έχουν την τάση να δίνουν ιατρικούς όρους σε μια συμπεριφορά, που μπορεί να είναι ασυνήθιστη σε αυτούς, αλλά αποτελεί για άλλους μέρος της ανθρώπινης κουλτούρας.
Η συστολή μπορεί να είναι πολύ πιο συχνή και αναμενόμενη. Σχεδόν όλοι έχουν ομολογήσει κατά καιρούς, το αίσθημα αμηχανίας από λάθη που μπορεί να έχουν κάνει. Ο ασυνήθιστος τρόπος αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους συνοψίζεται στις ιδιομορφίες της διαφορετικότητας του κάθε ανθρώπου, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αισθάνονται ντροπή για τη συστολή τους.

Πηγή: http://www.el.gr/
Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :